Szukaj

Szukaj na stronie



Reklama



Streszczenia

Angielski
Barok
Epoki i charakterystyki
Młoda Polska
Oświecenie
Pozytywizm
Renesans
Romantyzm
Współczesność
XX lecie

lokaty bankowe porównywarka
Porównywarka lokat bankowych. Ranking oprocentowania lokat.

XLokaty.pl



Antygona

Prologos:
Akcja toczy się przed pałacem królewskim w Tebach. Antygona rozmawia z siostrą, Ismeną na temat rozkazu wydanego przez króla, Kreona. Postanowił on mianowicie z honorami obejść się z ciałem Eteoklesa (obrońcy miasta), ale zakazał pogrzebu drugiemu z braci - Polinejkesowi (najeźdźcy). Antygona postanawia pochować brata i prosi o pomoc siostrę. Ismena odmawia. Wchodzi chór.
Parados:
Na wezwanie Kreona zebrał się Chór Starców Tebańskich. Śpiewa on radosną pieśń ku czci niedawnego zwycięstwa.
Epejzodion I:
Kreon ogłasza oficjalnie swą decyzję. Nagle wchodzi strażnik z wieścią, że ktoś pochował ciało Polinejkesa. Przodownik widzi w tym integrację bogów, ale Kreon uważa, że przestępstwo popełniono dla pieniędzy i kategorycznie żąda schwytania winnego.
Stasimon I:
Chór śpiewa pieśń pochwalną, sławiąc państwo jako najwyższy przejaw cywilizacji. W związku z tym złamanie prawa uznaje za objaw zdrady ojczyzny. Strażnik wprowadza schwytaną Antygonę.
Epejzodion II:
Dziewczyna została schwytana w chwili, gdy próbowała dokończyć obrzędy pogrzebowe. Kreon i Antygona toczą dysputę, w trakcie której każde uzasadnia swe postępowanie. Kreon - władca uważa, że dobro państwa wymaga, aby zdrajca ojczyzny został ukarany. Dlatego też zabronił pochówku Polinejkesowi. Antygona natomiast, broniąc praw boskich, uważa, że nikomu nie wolno łamać praw nakazujących grzebać zmarłego. Święte zasady są dla niej wyższe niż prawo wyznaczane przez człowieka. Kreon podtrzymuje swą decyzję ukarania siostrzenicy, podejrzewa również Ismenę o współudział w przestępstwie. Ismena gotowa jest wziąć na siebie współodpowiedzialność, ale Antygona z pogardą odrzuca jej pomoc.
Stasimon II:
Chór wyraża współczucie dla Antygony. Uznaje jej winę, ale widzi ją w perspektywie cierpień i grzechów przeklętego rodu Labdakidów. Pojawia się Haimon, syn Kreona.
Epejzodion III:
Haimon kocha Antygonę i występuje w jej obronie. Zarzuca ojcu upór i tyranię, bowiem lud, na który się powołuje Kreon, stoi po stronie dziewczyny. Ojciec w rozżaleniu oskarża go o słabość i postanawia ukarać Antygonę przez zamurowanie żywcem.
Stasimon III:
Chór śpiewa o potędze bogini miłości, Afrodyty, za której przyczyna powstają spory w rodzinach. Straż wprowadza Antygonę.
Epejzodion IV:
Bohaterka żegna się z życiem. Żal jej wszystkiego, czego nie zdążyła zaznać: miłości, małżeństwa, macierzyństwa. Chór jej współczuje, przypominając jednak o klątwie ciążącej nad rodem. Kreon przerywa lament, rozkazując przyspieszyć wyrok.
Stasimon IV:
Chór wspomina Danae, Likurga, synów Fineusa, którzy podobnie jak Antygona żywcem zostali zamknięci w grobowcu - w ten sposób podkreślając, że nikt nie umknie przeznaczeniu. Wchodzi niewidomy wróżbita, Tejrezjasz.
Epejzodion V:
Tejrezjasz rozgłasza, iż ptaki i psy, które żywiły się porzuconym ciałem Polinejkesa, skalały świątynie. Rozgniewani bogowie nie chcą słuchać modłów i przyjmować składanych ofiar. Radzi więc królowi, aby odwołał swoje decyzje. Kreon odmawia, bowiem jest przekonany, że wróżbita został przekupiony przez wrogów. Rozgniewany Tejrezjasz zapowiada śmierć Haimona. To dopiero przekonało króla i za radą Przodownika Chóru nakazuje uwolnić Antygonę i pochować Polinejkesa.
Stasimon V:
Chór śpiewa hymn ku czci patrona Teb, Dionizosa, prosząc boga o pomoc.
Eksodos:
Posłaniec przynosi wieść o śmierci Haimona. Na prośbę królowej, Eurydyki, opowiada, że Kreon po pochowaniu Polinejkesa nakazał otwarcie grobowca Antygony, a tam zastał syna tulącego ciało ukochanej, która powiesiła się. Na widok ojca młodzian rzucił się nań z mieczem, a gdy chybił, popełnił samobójstwo. Zrozpaczona Eurydyka wybiega. Kreon wnosi ciało syna, a Posłaniec powraca, by oznajmić mu, że żona również popełniła samobójstwo, pchnęła się nożem. Kreon rozpacza nad bezmiarem swoich win. Chór śpiewa o bogach, którzy zsyłają karę za pychę i przez cierpienie uczą rozumu i miary.

Problematyka

Antyczna tragedia

Początek tragedii związany jest z kultem Dionizosa, boga winnej latorośli. Co roku odbywały się uroczystości, w trakcie których wykonywano chóralną pieśń zwaną dytyrambem. Początkowo ją improwizowano, ale pomiędzy VII a VI w. p.n.e., odziani w skóry koźle pasterze śpiewali już utwory specjalnie na ten cel układane przez poetów. Wówczas to zapewne powstało określenie "tragedia" ("tragos" - kozioł i "oide" - pieśń) i z chóru wydzielił się przewodnik. Tespos z Ikarii w VI w. p.n.e. przeciwstawił chórowi "odpowiadacza" - pierwszego aktora, zaś Ajschylos, pierwszy wielki tragediopisarz grecki, - drugiego. Obecność na scenie trzeciego aktora zawdzięczamy Sofoklesowi, twórcy wieku V p.n.e.
Konkurs dramatyczny stał się ważnym elementem marcowych "Wielkich Dionizjów", które trwały trzy dni. Każdego jeden poeta prezentował tetralogię (cykl czterech sztuk) złożoną z trzech tragedii i dramatu satyrycznego. Spektakle odbywały się na okrągłym placu - orchestrze (taneczni), w głębi której stał budynek, z którego wychodzili aktorzy. Nazywano go skene (barak) i on dał początek wyrazowi "scena". Aktorzy występowali w maskach i butach na koturnach.

"Antygona" przykładem tragedii klasycznej
Źródłem fabuły - mitologia;
Istotą utworu:

* konflikt tragiczny (pomiędzy ustanowionym przez człowieka prawem państwowym, reprezentowanym przez Kreona a prawem boskim, na które powołuje się Antygona),
* fatum jako siła, która sprawia, że bohaterowie muszą się znaleźć w sytuacji tragicznej;

Wina tragiczna:

* Antygony - narusza królewski nakaz, ale pragnie uszanować prawa boskie,
* Kreona - wydaje bezwzględny rozkaz, ale jest przekonany, że ma obowiązek ukarać zdrajcę ojczyzny i że zgodne jest to z wolą bogów;
* Ironia tragiczna - działania Kreona przynoszą skutki sprzeczne z jego zamiarami, im bardziej stara się wykonywać obowiązki władcy, tym szybciej zmierza ku nieuchronnej katastrofie;


Bohaterowie:

* pochodzą z najszlachetniejszych rodów, zajmują wysoką pozycję społeczną (Kreon, Antygona, Ismena, Haimon, Eurdyka to rodzina królewska),
* są szlachetni:

- Kreon myśli przede wszystkim o interesie państwa, jest sprawiedliwy,
- Antygonę cechuje wielka odwaga i determinacja w obronie wyznawanych wartości,

* nieobce są im wady i słabości czyniące postacie dramatu bliskimi człowiekowi

- Kreon w swym zaślepieniu nie bierze pod uwagę zdania najbliższych,
- Antygona jest okrutna wobec siostry, brutalnie ją odrzuca, skazana na śmierć żałuje, że musi umrzeć;
Chór:

* stale obecny na scenie,
* pełni funkcje

— informując o wcześniejszych wydarzeniach (parados),
— wyjaśnia sens tego, co dzieje się na scenie (stasimon I, eksodos),
— ocenia postępowanie bohaterów (stasimon II),
— bierze udział w akcji (epejzodion V)

* Ograniczona liczba aktorów na scenie (oprócz Chóru najwyżej trzech);
* Jedność nastroju (powaga i wzniosłość);
* Jedność stylu (brak indywidualizacji językowej - styl retoryczny);


Budowa akcji:

* ciąg wydarzeń połączonych ścisłymi związkami przyczynowo-skutkowymi układających się w kolejne fazy:

— wprowadzenie (prologos),
— zawiązanie (epejzodion I),
— rozwinięcie (epejzodion II, III, IV),
— perypetia (epejzodion V wydaje się, że wszystko skończy się dobrze),
— katastrofa i rozwiązanie (eksodos);

Trzy jedności:

* akcji (jeden wątek, brak scen epizodycznych),
* miejsca (przed pałacem królewskim),
* czasu (brak luk czasowych; akcja dramatu trwa tyle czasu, ile spektakl).

Konstrukcja utworu i jej styl

"Antygona" jest tragedią - poważnym utworem scenicznym, którego motyw przewodni stanowi nieprzezwyciężony konflikt pomiędzy dążeniami wybitnej jednostki a siłami wyższymi (losem, prawami historii, interesem społecznym, prawami natury). Zatem podstawową kategorię estetyczną stanowi tu tragizm połączony z wzniosłością. Bohaterowie wyrastają ponad przeciętność, ale ich losami kieruje przeznaczenie (fatum).
Budowę akcji charakteryzuje zasada trzech jedności: - miejsca, - czasu (czas fabuły nie przekracza 24 godzin), - fabuły (jeden wątek pozbawiony scen epizodycznych, z bohaterami, których pojawienie się przybliża rozwiązanie konfliktu)

Bohaterowie

* Antygona - osoba pełna dumy rodowej, głęboko religijna i kochająca jednakowo obu braci, prawa boskie uznaje za ważniejsze od praw dyktowanych przez władcę ziemskiego; porywcza i łatwo wybuchająca, zdecydowana i wytrwała; wrażliwa. Przeżywa załamanie idąc na stracenie (płacze nad losem swoim i najbliższych). Symbolizuje:
- walkę z przemocą i tyranią,
- walkę o godność ludzką, wolność
- walkę w obronie tradycji i praw boskich.
* Ismena - słaba, boi się władcy, więc podporządkowuje mu swe osobiste dążenia. Brak jej odwagi, by poprzeć działania siostry. Ceni sobie życie i jest gotowa zrobić wszystko, aby je zachować.
* Kreon - pochopny, gwałtowny, nerwowy; wydając zakaz pochowania Polinejkesa, kieruje się dobrem społecznym, interesem państwa i chęcią utrzymania silnej władzy. Dąży do przestrzegania prawa, nie chce robić dla nikogo wyjątku; jest podejrzliwy, nie słucha niczyich rad, dumny, żądny władzy absolutnej, tyran, pogardza ludem i jego wolą. Ustala własne prawa, łamiąc inne.
* Hajmon - występuje w obronie Antygony, dba również o dobro ojca, którego w gniewie nazywa tyranem; broni demokracji w państwie i demokratycznej władzy. Gorąco kocha Antygonę.


Zagadnienia do omówienia

* Charakterystyka porównawcza Antygony i Ismeny.
* Budowa i funkcja dramatu greckiego.
* Tragizm Kreona i Antygony.
* Kreon jako reprezentant państwa.
* Zagadnienia państwa i władzy przedstawione w utworze.


Dodaj nową pracę...

Layout: Keithar


© 2005-2014 Streszczenia.org - Redakcja nie odpowiada za treść komentarzy i nadsyłanych prac oraz za ew. błędy w nich zawarte. Osoba która przesyła pracę w celu jej publikacji, gwarantuje że jest autorem pracy i ma do niej wszelkie prawa autorskie.

Streszczenia i opracowania lektur szkolnych, młoda polska, angielski, oświecenie, współczesność, XX lecie biografie, romantyzm, pozytywizm, barok, charakterystyki, testy, sciaga, ściąga




GotLink.pl

Jeśli chciałbyś(aś), aby Twój link znalazł się w tym miejscu, zajrzyj do działu Reklama.